herfstsjaal

Ik kwam erachter dat ik eigenlijk maar één goed gevilte sjaal -die ik ook nog mooi vind- in mijn eigen collectie heb. Deze witte met geschulpte rand heb ik de afgelopen winter redelijk vaak gedragen, maar voldeed voor de herfst niet echt aan mijn eisen. In de herfst wil ik graag een grote en vooral brede sjaal in kleuren die passen bij dit seizoen. Lang, dun en wit passen toch meer bij de winter.

En daarbij, de twee laatste sjaals (voor Dorry en de sprookjessjaal) zijn kwalitatief ook beter. Eigenlijk zocht ik gewoon naar een excuus om een mooie, warme herfstsjaal helemaal voor mezelf te maken.

De start van een nieuwe sjaal vind ik altijd weer spannend. Welke kleuren zal ik gebruiken, hoe zal ik de wol leggen, wil ik een patroon of juist niet. Ik ga dan eerst een beetje door mijn eigen collectie foto's heen en plaatsjes kijken op internet. Daarna zoek ik de kleuren wol uit en maak de vilttafel in orde. Dit kan nog een tijdje duren, want de sjaal moet in mijn hoofd rijpen, ook al weet ik globaal wat ik ga doen. Een grote mok koffie verkeerd zetten, en dan een beetje met de wol gaan spelen. Dunne plukjes worden op de tafel gelegd, ik kijk er eens naar, leg er weer een ander plukje bij/naast/op, totdat het magische moment is aangebroken dat ik opeens bezig ben de sjaal te leggen. Dan kan ik ook een paar uur achter elkaar doorwerken totdat ik om negen uur 's avonds honger krijg. Hapje koken, eten, het liefst verder willen gaan maar toch stoppen voor die dag.

Kater Jiri van 16 heeft artrose en kan 'gelukkig' niet meer zonder eerst op een stoel te springen op tafel komen. Als alle stoelen 's nachts dus maar netjes aan de kant staan, kan ik het wolproject rustig laten liggen. Helaas was ik de volgende ochtend iets minder alert, waardoor er plots een kat met 4 pootjes midden in de sjaal aan het dansen was. De schade kon gelukkig hersteld worden, maar een lichte hartverzwikking had ik wel!

Met deze sjaal ben ik in totaal bijna twee dagen bezig geweest. De tijd zat vooral in het leggen. Maar dat is dan ook het meest creatieve proces. En het leukste proces. Dit keer heb ik ook langer gevilt. 3 uur met je handen in water en zeep geeft het effect van een gedroogde pruim. Maar schoon zijn ze wel!

Gezien het effect van de kleine roze sjaal die ik heb gevolt in het rieten rolgordijn (de mega-sushimat) wilde ik dat met deze sjaal ook uitproberen.

De sjaal in het nopjesfolie gewikkeld, in het gordijn gerold en toen 5 keer zachtjes uitgerold. Sjaal uitrollen, vanaf de andere sjaalzijde in het folie gewikkeld en ook deze kant 5 keer in het gordijn gerold. Dit proces nog 2 keer uitgevoerd en daarna nog een half uurtje gevolt in een handdoek. Ik moet zeggen, het scheelt een uur rollen in de handdoek, en het resultaat is goed. De sjaal is goed gevilt, zacht en soepel.