Voor de 40e verjaardag van een heel goede vriendin wilde ik haar een sjaal geven die haar persoonlijkheid van dat moment weerspiegelde en die haar kracht gaf voor de komende jaren. Ik heb haar uitgenodigd om de kleuren van haar sjaal uit te zoeken en ben daarna aan de slag gegaan.
Eerst een 'basis' gelegd van de in elkaar overlopende kleuren. Vervolgens ben ik gaan schilderen met de wol. Dit is het mooiste gedeelte van het leggen. Je ziet langzaam een schilderij van woldraden ontstaan. Wanneer je je ogen een beetje dichtknijpt zie je kleuren die ik écht niet in mijn wolverzameling heb, maar die ontstaan doordat de draden in elkaar grijpen en daardoor een 'nieuwe' kleur vormen. De eerste keer dat ik dit ontdekte was ik werkelijk helemaal verrukt. Ik heb nooit kunnen schilderen, hoeveel dappere pogingen ik daartoe ook heb ondernomen. Maar nu snap ik helemaal hoe kleuren in elkaar overlopen en daarmee een spanningsveld kunnen creëren. Terwijl ik met dit schilderen bezig was leek het of ik werd meegenomen naar een onderwaterrijk. Vandaar dat ik een sjaal voor het eerst een titel heb meegegeven: sprookje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten