Weet je nog? Dat ik een pot had gevilt? De eerste keer dat mijn vader deze zag was zijn eerste commentaar: “hee, wat een leuk hoedje”. Als ik zoiets zeg over één van zijn potten ontploft hij bijkans. Ik zeg nog braaf, nee, dat is een pot. Vervolgens komt mijn vriend thuis. “Hee, wat een leuk hoedje”. Nu ontplof ík bijkans. Het is GEEN hoed, het is een pot.
Totdat een paar weken later vriendlief met zijn zoon bij mij komt. Hij kijkt me bijna smekend aan: mag ik ‘m op zoon’s hoofd zetten? Ah toe? Neen, is mijn besliste antwoord. Het is een pot en blijft een pot.
Totdat zoonlief de pot in de gaten krijgt. “Hee, een hoedje”, en zet het ding resoluut op zijn hoofd… ik geef ‘t op.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten